Het einde van Google Zoeken (zoals we dat kennen)

Google waarschuwde me niet. Het wiste gewoon mijn blog. Wat op een foutje leek, bleek een glimp van de toekomst van zoeken te zijn, en het is niet meer voor ons gebouwd.

De nachtmerrie

Het voelde als de grootste nachtmerrie voor iemand die Google beschouwt als de belangrijkste toegangspoort tot zijn publiek: mijn blog, waar ik uitgebreid schrijf over het digitale leven en de professionele wereld, was bijna verdwenen uit de index. Honderden pagina’s, plotseling weg.

Geen waarschuwingen, geen handmatige acties, alleen stilte. Eerst dacht ik dat het een technische fout was, misschien iets met de domeinverhuizing die ik in december deed. Maar hoe dieper ik keek, hoe duidelijker het beeld werd.

Het was niet persoonlijk.

Het was systemisch.

De doodlopende weg van SEO-bloggen

Het soort bloggen dat ik al jaren doe — SEO-gedreven, informatief, hoogfrequent — is stilletjes aan een doodlopende weg beland. Een doodlopende weg. En hoewel het nog steeds pijnlijk is om te zeggen, begrijp ik nu waarom.

Begin februari werd mijn blog opgeheven. Ik verlegde mijn aandacht naar andere bronnen.

Het moment van realisatie

Wat mij echt hielp om het helder te zien was een gesprek dat ik had met Arjen de Hoop (Zeta-Alpha) die werkte aan Retrieval-Augmented Generation (RAG) en agent-based browsing systems. Hij legde uit hoe grote taalmodellen (LLM’s) zoals ChatGPT of Gemini niet alleen documenten ophalen, maar ook zoekmachines gebruiken om als een agent door het web te navigeren .

Ze lezen geen blogs om geïnspireerd te raken of om reflecties te vinden. Ze zoeken naar feitelijke, gestructureerde, bruikbare informatie — wat marketing de onderkant van de funnel noemt.

Dat was een eyeopener.

Want wat er bovenaan de funnel leeft — waar mensen zich nog oriënteren, leren, reflecteren of vergelijken — is precies waar bloggen traditioneel het sterkst is geweest. Het is waar ik al jaren als schrijver woon: mensen helpen de digitale wereld te begrijpen.

Opeens begreep ik het. Google verandert ook. Hun AI-gestuurde Search Generative Experience heeft geen oriëntatiecontent meer nodig. Het heeft ruw materiaal nodig om te vormen tot een antwoord : machineleesbaar, feitelijk, transactioneel.

Hier krijg ik het nieuws via Arjen (rechts). Een moment van realisatie. Op de AI Salon Amsterdam.

De verschuiving in het landschap

In eerste instantie nam ik het de-indexeren persoonlijk. Ik dacht dat het een technisch probleem moest zijn, en tot op zekere hoogte vermoed ik nog steeds dat een deel ervan dat is. Maar toen ik eenmaal begon te graven, ontdekte ik dat ik niet de enige was. Dit gebeurt al maanden. Hele stukken content die bovenaan de funnel staan, worden gede-indexeerd.

En hoewel ik geen spam schrijf en geen dunne content produceer, schrijf ik wel vanuit een onderzoekende invalshoek waarin de mens voorop staat. Dat is precies wat het systeem tegenwoordig devalueert.

Het landschap is veranderd. Google evolueert naar een hybride AI/zoekmodel. En wat het nu nodig heeft, zijn niet alleen webpagina’s: het heeft schone, gestructureerde, verhalende data nodig om zijn modellen te voeden. Het wil het verhaal samenstellen, niet ernaar linken. Het wil de gebruiker direct antwoorden.

Wat betekent dit voor mij?

Dus ik neem het niet meer persoonlijk. Ik pas me aan. Deze blog zal evolueren.

Het idee dat ik iets kan schrijven, kan wachten en Google het juiste publiek kan laten leveren, dat idee is verdwenen. Vanaf nu zal ik wat ik leer, direct delen. Via nieuwsbrieven, via sociale media, via communities. Google is niet langer mijn primaire versterker; mensen zijn dat.

Dat is een grote verandering, maar ook bevrijdend.

Het proces van de-indexering.

Dit is de eerste stap

Er viel onlangs nog iets anders op, en het is de moeite waard om aan dit plaatje toe te voegen. Veel mensen zijn gaan opmerken — en klagen — dat Google Search niet meer is wat het was. Dat het moeilijker is om doordachte, menselijke antwoorden te vinden. Die zoekopdracht begint leeg te voelen, zelfs als hij vol resultaten staat.

En ik denk dat dit het ontbrekende puzzelstukje is.

Zoeken is niet langer primair voor mensen. Het wordt een index voor machines. Een index voor grote taalmodellen om natuurlijke taalreacties te bouwen, niet om verkeer naar door mensen geschreven pagina’s te leiden. Dat verandert niet alleen hoe content wordt weergegeven, het verandert ook de reden waarom content in de eerste plaats bestaat.

Het betekent dat de echte gebruiker van de zoekmachine misschien niet langer jij bent. Het is het AI-systeem dat namens jou antwoorden bouwt.

Dat is de verandering waarin we ons bevinden. En daar moeten we rekening mee houden.

Dit artikel is het begin van die transitie. Als u een digitale professional bent die dezelfde verschuiving ervaart, laten we er dan over praten. We zien het landschap niet alleen veranderen, we maken deel uit van de generatie die het opnieuw zal definiëren.

Over de auteur

Scroll naar boven